شواهد غیر قابل انکار نشان می دهد پس از گذشت میلیارد ها سال زندگی بشر بر کره زمین، هنوز انسان نتوانسته است میهمان مناسبی برای میزبان نجیب خود باشد.تا بیاد داریم همواره زمین بخشیده و انسان سرکشی نموده است.زمین از دل خود رویانده و بشر پوست و گوشت این کره خاکی را برای رسیدن به آنچه آنرا زندگی نامیده است، سوی نابودی سوق داده است.زمینی از ارزشمند ترین آفریده های پروردگار که با وجود ظاهری بی زبان و بی تکلم، برای انسان چیزی جز بزرگواری نداشته اما هرچه دیده است سرکشی و خیانت بوده است و دیگر هیچ.

سوخت های فسیلی یکی از بیشمار نعمات زمین – از جانب خداوند – برای انسانهاست که با یک اشتباه بزرگ ، علاوه بر اینکه هیچ وقت دردی از بشر دوا نکرد بلکه تنها برایش درد آفریده است.نعمتی بی بدیل که هدف از جا گرفتن این مایع در دل زمین ، حفظ تعادل کره خاکی در حین گردش وضعی و انتقالی بوده است تا از زمین لرزه های ویرانگر جلوگیری شود و آب دریا ها و اقیانوس ها گرفتار سونامی ها تاریخی نگردد، اما بشر به اشتباه آن را برای تولید سوخت و ساخت جنگ افزار از دل زمین استخراج نمود و بر سر تصاحب مقدار هرچه بیشتر از آن ، قرن ها با همنوع خود جنگید و استعمار و استثمارها پیرامون همین جنگ های بشری همچنان شعله ور مانده است.جنگ های عشق و نفت، جنگهایی که صلح میان زمین و انسان را به نابودی کشاند ، جنگ هایی که پاک ماندن زمین را لکه دار نمود و جنگ هایی بر سر خودخواهی های انسان که سومین نزاع جهانی بین آنها، پایان تمام این کج خواهی هاست.

استخراج نفت به بهانه تولید انرژی ، بزرگترین اشتباه بشریت در تمام اعصار انسانی است که بی شک طبیعت براین اشتباه غیر قابل جبران می خندد  و نفرین بی پایانش،پیاپی پیکر انسان را می آزارد.نتیجه این اشتباه فرا تاریخی، کشتارهای پی در پی طبیعت در قالب طوفان ها ، سیل ها ، سونامی ها، قهرها وبلایای بزرگ طبیعت است که بی گمان به پایان نرسیده و تا باقیمانده عمرآدمی، گریبانش را رها نخواهد کرد. پروردگار توانا انرژی مورد نیاز بشر را در منبعی بنام خورشید تعبیه نموده بود تا در کنار آن انرژی های جانبی مانند باد و باران، حرکت ابرها وافزایش چگالی نور ماه، آدمی انرژی مورد نیاز خود را دریافت نماید اما اشتباه در استفاده از سوخت های فسیلی، آلودگی محیط زیست، تولید منوکسید کربن، انتشار سرب برای عقیم کردن ذهن کودکان انسان، تنها گوشه ای از ارمغان این اشتباه غیر قابل جبران است.

در پس این بی مهری های مطلق انسان به زمین و طبیعت پیرامونش، آدمی در تعریف عام خود هیچ وقت نتوانسته است حتی به آرمان های یک زمین پاک نزدیک شود و اندک تلاش ها در قاره به اصطلاح سبز، در برابر ناهنجاری های صنعتی کشور های در حال توسعه و شبه قاره های انسانی مانند چین و هند به واسطه استفاده از سوخت های فسیلی و تولید مصنوعات تقریبا غیر قابل بازگشت به طبیعت ، کاملا ناچیز است.

 در مقابل " زمین " مولفه دیگری به نام" زمان " تعیین کننده حیات انسان هاست.

مولفه حرکت زمین، چنانچه در دل متغییر زمان صورت پذیرد می توان " آینده " را در افق های بسیار دور مانند هزار یا پنج هزار سال دیگر به تماشا نشست تا بدانیم در آن سالها، بشر، زمین و زمان به کجا خواهند رسید.زمان تنها حلال تمام مشکلات بشر است. حلال جامد در مایع که اشباع شدن مایع از معایب این حلال است و برای مرتفع نمودن آن راه هایی مانند افزایش دمای محلول لازم است که نیل به آن مستلزم هزینه هایی گزاف برای انسان هاست.

رمان زندگی در هزار سال بعد طعنه ای بزرگ به زندگی نفرت بار فسیلی بشر در قرن 21 است که میخواهیم با بردن ذهن ها به هزار تا پنج هزار سال بعد، در حقیقت آرمان هایی که برای زندگی مطلوب امروز مد نظر داریم را برای شما فرهیختگان به قلم بکشانیم.رمان زندگی در هزار سال بعد داستانی تخیلی و بر گرفته از تراوشات ذهن نویسنده ای است که برای ترسیم آرمان های خود و خلق متد های کاملا علمی، زندگی هوشمند و قابل دسترسی را در زمینی پاک و آرام جستجو میکند.

در کنار تمام کاستی ها امید است با حمایت از اثر خلق شده در نیل به اهداف حداقلی تمدن واقعی و سبز بشر ، قدمی کوچک اما در خور تامل برداشته باشیم.

تقدیم به همه مردم جهان

قاسم خوش سیما

ایران – صومعه سرا