کهن دیار

آقای روحانی، شما از حکایات مدرسه نمونه ما چیزی شنیده اید؟

قاسم خوش سیما

مدرسه نمونه دولتی " جامعه یاوری فومن " تنها مدرسه نمونه دولتی پسرانه و شبانه روزی در استان گیلان است. دانش آموزانی که نخبه های یک استان پهناورند و بر اساس آزمون علمی آموزش و پرورش استان در این مدرسه گردهم آمده اند.دانش آموزانی با استعدادهای درخشان از روستا های محروم گرفته تا سطح شهرها که بی شک در آینده از میان آنها سرمایه های انسانی بسیار مناسبی برای کشور تربیت خواهد شد.

مدرسه مذکور با حدود 160 دانش آموز در حال آموزش به محصلین ویژه یک استان است وغربال های مختلفی را طی نموده است تا بسته ای از نوجوانان با استعداد را تحویل آموزش و پرورش کشور دهد.

پس از این مقدمه خودتان تصور کنید آموزش و پرورش استان و در صدر آنها استانداری محترم چه اعتبارات ویژه ای را برای این مدرسه جذب نموده است؟ کاش گذر شما یا کسی از ابواب جمعی جنابعالی به مسیر این مدرسه در محور فومن به ماسوله می رسید و می دیدید چه طور تعدادی از مسئولین شهری و استانی برای تفریح به این منطقه کوهستانی رفت و آمد می کنند و بی شک پای بسیاری از آنها هیچ وقت به مدرسه ما باز نشده است.

کاش پای صحبت آن پرورش دهنده ماهی قزل آلا در همان حوالی می نشستید که چطور پذیرای همین مسئولین است ولی دریغ کسی از همان قزل آلا خوران که قدمی هم در اینجا گذاشته باشد تا بداند درد این دانش آموزان ویژه چیست؟

مدرسه ای با نخبگان کوچک که عطش آن ها برای طلب علم روز، قطعا بیشتر از تعدادی از کودکان دیگر است.اما تنها کامپیوتر ذغالی این مدرسه در دفتر آن قار و قار می کند.مدرسه غذای مناسب برای دانش آموزانی که شب ها د آن بیتوته میکنند ندارد،گازوئیل برای گرم کردن آن کودک روستایی نیست که دلش جدا از خانواده اش سرد است،حیاط مدرسه در قسمت های زیادی زمستانهایی باتلاقی دارد،تجهیزات خوابگاهی مناسب وجود ندارد،تخت کافی ندارد،آزمایشگاه پیشرفته ندارد،معلمش حقوق ویژه نمی گیرد که ویژه تر بیاموزد،مدرسه درگیر طلب کاران بازار است و ندارد و ندارد و ندارد و تنها حرفی که از مسئولین رده های بالاتر می شنویم اینست که نداریم و نداریم و نداریم و گویی قرار است از آسمان چیزی برایشان بیافتد تا به ما بدهند.

احساس می شود بعضی تصمیمات این جا دستخوش دخالت های محلی و سیاسی بازی های جهان سومی است و قرار است فلان کس اینجا دخالت کند و بسیار کس بگوید من نیز هستم و این مکان مقدس علمی با بیش از صد و شصت دانش آموز معصوم و با هوش و چکیده یک استان به جولانگاه نداشتن های همیشگی تبدیل شده است.

جناب آقای روحانی دست ما از همه جا کوتاه است.روز اول مهر هیچ مسئولی را در تنها مدرسه نمونه استان ندیدیدم ولی مزرعه پرورش قزل آلا خالی از مهمان مسئول نبود و پشت ماشین هایشان صدای پرپر شدن ماهی های زنده شنیده می شد.

 آن ماهی ها پرپر شدند، مردند و آن ها را خوردند اما ما همچنان از نداشتن ها پرپر میزنیم و شما بگویید چکار کنیم؟

آقا اجازه ؟

خداکند در خواستمان به دستتان برسد ،بخوانید و کاری کنید،در صورت نرسیدن نامه به شما، ناچاریم از مولا و رهبرمان بخواهیم کاری برایمان بکند و شاید روزی چشمانمان به تماشای قامت ایشان در این مدرسه روشن گردد تا یک دل سیر با ایشان حرف بزنیم و بگوییم آقا شب های خوابگاه ما سرد است و پول کافی برای گرم کردن اینجا ندارند،غذای نیمه خوب هم نمی خوریم و قزل آلا فروش معروف هم به ما ماهی نمیدهد چون مسئول جایی نیستیم و رفاقتمان با او به دردش نمی خورد.

جناب آقای رئیس جمهورقطعا جنابعالی هم در بین فرزندانتان برای آن که از دیگران باهوش تر است برنامه های ویژه تری دارید اما التماس می کنیم بیاید و ببینید ویژگی های ما نسبت به دیگران چیست؟

آقا اجازه:

 اینجا برایمان آبی گرم نشده است و با اینکه امید های زیادی به دستان استاندار جدیدمان داریم اما باز شما هم به ایشان بفرمایید بر تخته دبستان پر رمز و راز کشور، مقابل اسم مدرسه نمونه دولتی جامعه یاوری فومن 3 ستاره بگذارند.

آقا اجازه ، منتظریم...