آیا در بخش تولید خودروی داخلی شکست خورده ایم؟(77)

قاسم خوش سیما

کشور توانمند ما ایران اکنون به درجه ای از تولید علم وفناوری رسیده است که میتوان گفت از کشوری با صنعت صرفا مونتاژ در قبل از انقلاب ،به کشوری دارای برند صنعتی در حال گذر است ودانش دانشمندان کشور مان در بخش تولید علوم مختلف، تلنگری بر پیکر دنیا زده است.درعلوم پزشکی،علوم نظامی،نانو وصنایع پیچیده فضایی فرزندان کهن دیارم ایران خوش درخشیده اند وبه شکرانه کار تلاش وهمت مضاعف مردم ،ایران از جمله کشورهای محدود با دانش اتمی در جهان به شمار می آیند.

حال در کنار این خودباوری علمی، نقطه خاکستری در صنایع ما موجود است که خوشایند حرکت روبه جلوی کشورمان پس از انقلاب بزرگ اسلامی نیست. واقعیت صنعت خودروی کشور مان این است که چیزی که ما در این سالها از آن دیده ایم اضافه کردن یک صندوق به خودروی پراید کره ای ویک صندوق به پژو 206 هاچ بک است وبس.این همه ی واقعیت صنعت خودرو سازی ماست که (البته) توان دانشمندان صنعتی ما بسیار بالاتر از این حرفهاست.گذشته از این دو اتفاق مهم در صنعت خودرو سازی،تولید خودروی سمند در کشور ماست که ارزه آن با نام خودرو ملی ،مطلوب خیلی از هموطنانمان نیست ودر شان ملت بزرگ ما به حساب نمی آید.خودروی ملی که موتور آن موتور پژوی 405 باشد مناسب آن نیست که آنرا خودروی ملی بنامیم که البته موضوع بحث ما نیست.

در کنار این بحث به اینجا می رسیم که در سالیان اخیرنظام تعرفه واردات خودروهای خارجی ،همه جوره در خدمت حمایت از تولید داخلی بوده است.بطوریکه اعمال تعرفه های بسیار سنگین از سوی گمرگ ،قیمت تمام شده محصولات خارجی را در بازار داخلی شدیدا بالا برده وصنعت خودرو از این بابت شدیدا مدیون قانون گذاران کشور مان است.بطوریکه اکنون قیمت خودرو پراید با نازلترین کیفیت نسبت به خودروهای روز دنیا،نزدیک به 10 هزار دلار است ونقطه مقابل آنکه قیمت خودروهای تقریبا روز دنیا در بازارهای حاشیه خلیج فارس وحتی جزیره کیش ،نزدیک به همین ارقام است.قیمت ماشینهای غالب کشورمان یعنی: سمند، پژو405 ،پژو پارس و... بین 15 تا 20 هزار دلار است که با قیمت محصولات کشورهایی مانند ژاپن و کره برابری میکند.اما این کجا وآن کجا واگر قیمت خودروهای خارجی با محصولات کشور ما تفاوت بسیار آشکاری دارد به مدد وجود نظام تعرفه واردات است که به خاطر حمایت از تولید داخلی صورت میگیرد وبس.

کشورهای صاحب نام در این صنعت(حتی کشورهای آسیایی نظیر ژاپن،کره وچین) روز به روز محصولات جدید ومتنوعی را وارد بازار مینمایند اما متاسفانه صنعت خودروی کشورمان با برخورداری از منابع عظیم انسانی ومنابع بسیار متنوع، مواد اولیه،انرژی ارزان نسبت به دیگر کشورها وبرخورداری از اهرم تعرفه در بخش واردات،هنوز به جایگاه اصلی خود که در شان نام بزرگ ایران باشد نزدیک نشده است.در روزگاری که روزانه چندین آپشن وامکانات جدید وارد خودروهای ساخت بلاد بیگانه میشود به آشکارا می بینیم که کیفیت در تولیدات ما روز به روز پاینتر و قیمت آن بی دلیل تر بالا می رود.در روزگاری که خودروهای هیدروژنی وخودروهای هوشمند بدون راننده وارد بازارهای جهانی می گردد مشاهده میکنیم که صندوق پراید ما در داخل کمپانی سوراخ است وآب خیابان وارد آن شده است اما کسی زیر بار این قضیه نمی رود.قرنهاست که پلیس کشورمان با خودروسازان برای نصب ترمز ضد قفل بر روی محصولاتشان در گیر است اما خودروساز زیر بار این قصه نمی رود ومیگوید مگر آنکه مشتری از روی نعش کارخانه رد شود که بخواهد سوار ماشین با ترمز ضد قفل شود.اصلا چه معنی دارد که ماشین ترمز داشته باشد واصولا ترمز ABS نوعی قرطی بازی به حساب می آید که زاییده فکر منحرف تعدادی آدم بیکار است واین جنگ میلونها سال است که ادامه دارد وفعلا زور خودرو ساز بر جان مردم چربیده است وکاری از دست ما ساخته نیست.در پایان باز بر این نکته تاکید می نماییم که صنعت خودرو سازی در کشورمان همپای صنایع دیگرمان حرکت نمی کند ودیگر توجیهات مضحک در این بخش مورد تایید بزرگان کشور ومردم نیست وهمه بر آن واقفند.لذا شایسته است متولیان این بخش با انداختن طرحی نو بر این داستان،با خانه تکانی در اندیشه خود همت نمایند وبدانند که وضعیت موجود در این بخش ره بردن به ترکستان است و در آینده نه چندان دور نظام تعرفه واردات به تنهایی نمی تواند این بخش حیاتی کشور را سرپا نگه دارد.